| เอกพจน์'s profile.*--.*PoTnOi*.--*.PhotosBlogLists | Help |
.*--.*PoTnOi*.--*.-*-*-*-우 리 는 밥 을 먹 습 니 까 -*-*-*- |
|||||||||||
|
|
August 04 อย่าเกลียดกันก็พอรู้ว่าเธอไม่รัก ไม่มีใจให้ฉัน แต่เธอรู้ไหม หัวใจไม่มีเหตุผล แลกทุกอย่างเพื่อคำว่ารัก รักแล้วเจ็บก็ยอมก็ทน อยู่อย่างคน ที่รอให้เธอรัก รู้ว่าเธอหนักใจ และรู้ว่าลำบากใจ ที่ยังเห็นฉันทุ่มเทใจให้เธออย่างนี้ ไม่มีทางที่จะรักฉัน ทุกถ้อยคำฉันเข้าใจดี แต่ในวันนี้ ยังทำใจไม่ได้เลย อย่าบอกฉัน ให้ตัดใจ อย่าผลักใสฉันให้ไกลเลย อยากขอ ปล่อยให้ฉัน ได้เฝ้ารอ คนที่รักแค่ได้เฝ้ารอก็สุขใจ รักที่เธอไม่รัก ช่วยทำเป็นไม่รู้ แค่ปล่อยให้ฉันได้รักเธออยู่ เหมือนเดิมได้ไหม ไม่วิงวอนให้เธอสงสาร อ้อนวอนให้เธอมีใจ แค่อย่าใจร้าย อย่าเกลียดกันก็พอ June 22 ผิดสัญญาแล้วก็ต้องเลิกกัน จบที่เคยฝันไว้ เมื่อความจริงฉันมีแค่เพียงหัวใจ
หลอกตัวเองว่าคงดีพอให้เธอฝากชีวิตไว้ แต่ที่สุดแล้วมันช่างดูเลือนลาง ฝันไปได้ยืดยาว แต่ไม่เคยถึงไหน บอกตรงๆขอโทษจริงๆเสียใจ(โอ๊วว) แต่ถ้อยคำสัญญาดีๆจะดูแลเธอจนตาย ต้องยืนยันให้ฉันควรไปจากเธอ แค่คำว่ารักที่พูดอยู่ได้มันคงไม่พอ แต่ฉันก็ไม่อาจรอให้เราเดินไปถึงวันที่เกินจะเปลี่ยน
จนช้ำไปมากกว่านี้ ที่ฉันมีให้เธอได้แค่คำว่าลา หยุดทิ้งชีวิตเอาไว้บนทางที่ฝืนเต็มที
ทำให้ไม่ได้ ขอโทษที่ผิดสัญญา รักได้แค่ลมปาก อย่างลมๆแล้งๆ ดีแต่ทำให้เธอต้องเสียเวลา มีแต่ใจเพ้อไปวันๆ จะดีอะไรนักหนา หากยังอยู่รักเธอยิ่งเห็นแก่ตัว โปรดอภัยให้คนที่ผิดสัญญา June 19 เวลาไม่เคยพอเรายังอยู่ด้วยกันอีกนานแสนนาน ฉันเชื่อตัวเองเช่นนั้น ถึงได้ปล่อยวันเวลาไปไกล ควรจะบอกบางคำก็ทำลืมไป คิดว่าเหลือเวลาเท่าไรก็พอพูดมัน กว่าจะบอกตัวเองว่าอย่ามั่นใจ ก็เมื่อในวันที่สาย ที่ไม่มีเธอข้างๆกายกัน อยากจะบอกคำเดิมที่เธอรอนาน ฉันก็เหลือแค่เพียงสิทธิ์บอกเธอผ่านสายตา *และทีนี้เวลาที่มีไม่พอสักอย่าง อยากมีหนทางดึงสิ่งต่างๆย้อนมา จะกอดเธอไว้จะทำทุกวันให้มีความหมายให้มีค่า จะไม่ทำให้เธอปวดใจ **ฉัน ไม่มีวันได้เธอคืนมา ฉันขอเวลาแค่บอกคำนั้น ที่เธอเคยต้องการมันยังทันใช่ไหม ฉันเสียใจตลอดเวลาที่รักษาเธอไม่ได้ สุดท้าย อยากให้รู้ว่ารัก ได้แต่เกลียดตัวเองที่ลืมนึกไป ว่าโลกมีคำว่าสาย ไว้สะกิดใจให้ฉันรีบทำ ได้แต่กอดตัวเองกับความทรงจำ ที่ยิ่งย้ำว่าฉันมันผิดที่ชะล่าใจ สุดที่รักเพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย สุขและทุกข์ที่ล่วงเลย มันทำให้เรายิ่งผูกพัน แต่เวลา คือสิ่งเลวร้ายอีกเช่นกัน เวลาช่างแสนสั้น มันทำให้เราต้องจากกัน *สุดเส้นทาง ปลายขอบฟ้า ชะตาได้กำหนด ไม่อาจจะพบกัน แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ ภาพเก่าคืนย้อนมา จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย ** แม้ว่าวันนี้ เธอจะอยู่แสนไกล แต่ความทรงจำดีๆ นั้นไม่เคยจางหาย ตราบที่ดาวเต็มฟ้า เธอยังคงวนเวียนในหัวใจ หลับให้สบาย สักวันคงพบกัน สุดที่รัก June 16 ดีจัยที่มีเธอในโลกที่มี ความวกวน ในโลกที่ทุกคนต้องดิ้นรน ที่สับสน ร้อนรนจนใจ นั้นแสนเหนื่อย ในโลกที่ความทุกข์ท้อใจ ได้เดินผ่านเข้ามาเรื่อยๆ จนบางครั้งไม่รู้จะข้ามไปเช่นไร แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ ฉันดีใจ ที่ มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร ฉัน ก็ รู้และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้ ในอุปสรรค ที่มากมาย ในความหวาดหวั่น ที่วุ่นวาย ในอนาคต ในปัจจุบัน และอดีต ในความเจ็บปวดที่ต้องเจอ ที่ไม่เคยพ้นไปสักที และยังไม่รู้พรุ่งนี้ ต้อง เจอกับเรื่องใด แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ ฉันดีใจที ่ มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร ฉัน ก็ รู้ และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้ แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ กลับทำให้ฉันยิ่งคิด แน่ใจ ฉันดีใจ ที่ มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะไม่เหลือใครๆ ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้ ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ กับฉัน
|
|
|||||||||
|
|